Opis:
2009, Urugwaj/Argentyna, 95 min.
Reżyseria i scenariusz: Enrique Buchichio
Produkcja: Natacha López
Produkcja (firma): Lavorágine Films
Producenci wykonawczy: Natacha López - Jorge Rocca
Zdjecia: Pedro Luque
Montaż: Guillermo Casanova - Julián Goyoaga
Dźwiek: Fabián Oliver
Muzyka: Sebastián Kramer
Piosenki: COCOON
Obsada
Martin Rodriguez Leo
Cecilia Cosero Caro
Gerardo Begerez Seba
Arturo Goetz Juan
Mirella Pascual Leo’s Mother
Rafael Soliwoda Felipe
Carolina Alarcón Andrea
Cesar Troncoso Eduardo
Sylvia Murninkas Leticia
"Pokój Leo" w swobodny, niemal marzycielski sposób porusza drażliwe tematy, którym nieodzownie towarzyszy histeryczny strach – problem akceptacji własnej seksualności i godzenia się ze śmiercią dziecka.
Ronnie Scheib, Variety.com
O filmie
Leo niebawem skończy 29 lat. Od dłuższego czasu zamierza pomalować swój pokój, lecz wciąż to odkłada. To samo dotyczy pracy magisterskiej, której od dawna nie może ukończyć. Właśnie zostawiła go dziewczyna. Na pożegnanie dostał od niej wizytówkę psychologa, który ma go wyleczyć z impotencji. Leo myśli, że traci czas na terapii, chociaż fajnie rozmawia mu się z lekarzem. Z matką jest zupełnie odwrotnie - zadaje zbyt wiele pytań i wyraźnie daje do zrozumienia, że czeka na wnuki.
Leo prowadzi sekretne życie, o którym nikt nie wie. Nocą przez Internet umawia się z innymi mężczyznami, jednak nieczęsto uprawia z nimi seks. Są albo nieatrakcyjni, albo nie potrafią całować. Spotyka jednak dwie osoby, które wkrótce wywrócą do góry nogami jego poukładany świat: Caro – dawną koleżankę ze szkoły podstawowej oraz Sebę – miłego faceta, który wspaniale całuje i nie widzi problemów w swojej seksualności.
Różne oblicza Leo - dobrego pracownika i leniwego studenta, przyjaciela samotnej Caro oraz coraz gorliwszego kochanka Seby – prowadzą do narastającego napięcia. Leo nie chce nikogo skrzywdzić ani rozczarować. Bardzo pragnie przestać się ukrywać, lecz paraliżuje go strach, z którym nie potrafi się uporać.
Pokój Leo został zakwalifikowany do konkursu na festiwalu w San Sebastian w 2009 roku. Wyświetlany był również na wielu festiwalach filmowych LGBT, także w Polsce podczas festiwalu EuroPride 2010.
Film ten porusza ważne kwestie dla osób homoseksualnych, a także ich bliskich i przyjaciół. Wielu ludzi na różnych etapach swojego życia może utożsamiać się z tytułowym Leo, który nie mogąc sprostać oczekiwaniom innych wikła się w sieć wewnętrznych konfliktów. Film podejmuje również tematy uniwersalne, takie jak otwartość w relacjach międzyludzkich, życie w zgodzie ze sobą i szczerość wobec własnych pragnień. Przede wszystkim jednak daje nadzieję.
O reżyserze
Enrique Buchichio urodził się 24 lipca 1973 roku w Urugwaju. Studiował Komunikację Społeczną na urugwajskim Universidad del Trabajo. W 2004 roku odebrał dyplom Urugwajskiej Szkoły Filmowej, w której kształcił się w zakresie reżyserii i edycji.
Początkowo pisał teksty dla czasopism i innych wydawnictw, współpracował też z radiem i serwisami internetowymi. W 1994 roku zaczął zajmować się krytyką filmową, a 9 lat później został członkiem prestiżowej organizacji - Online Film Critics Society.
Scenariusz jego pierwszego filmu fabularnego – Pokój Leo, szybko zyskał uznanie, o czym świadczy zaproszenie reżysera do udziału w Talent Campus Buenos Aires w marcu 2005 roku. Za Pokój Leo dwukrotnie przyznano mu fundusze na realizację projektów filmowych. Rok później Buchichio wyreżyserował swoją drugą (po En la plaza) krótkometrażówkę pt. Zimna noc (Noche fria), którą wyświetlono na La Pedrera Short Film Festival w styczniu 2007 roku.Zimna noc otrzymała nagrodę za najlepszą oprawę dźwiękową oraz wyróżnienie jurorów na Międzynarodowym Konkursie Filmów Krótkometrażowych w Piriápolis. Artyście przyznano również Nagrodę Kodaka na V Międzynarodowym Festiwalu Szkoły Filmowej w Urugwaju (2004), specjalne wyróżnienie na III Festiwalu Filmowym MALcine (2004), nagrodę za najlepsze kierownictwo artystyczne na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych La Pedrera (2005) oraz specjalne wyróżnienie jury na festiwalu w Rosario.
Premiera najnowszego filmu Buchichia - odbyła się w 2009 roku na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w San Sebastián.
Z notatnika reżysera
Pomysł na Pokój Leo zrodził się z kilku krótkich notatek, prowadzonych na podstawie osobistych przeżyć. Chciałem podzielić się moimi doświadczeniami z ludźmi o podobnych przeżyciach, aby uświadomić im że nie są sami na świecie ze swoimi problemami, by poczuli, że ich dylematy nie są "dziwne". Jednocześnie chciałem pokazać innym ludziom - wszystkim, którzy nigdy nie doświadczyli tego, co ja – jakie to uczucie. Chciałem pozwolić im wejść do pokoju Leo.
W pewnym sensie Pokój Leo jest formą spowiedzi. To wyznanie, które wyjawiasz światu, gdy nie możesz już dłużej utrzymać swojego sekretu w tajemnicy. Boisz się jednak, że nie otrzymasz rozgrzeszenia. Dlaczego każde wyznanie musi się tak jednoznacznie kojarzyć z religijną koncepcją winy? Możesz mieć przecież po prostu silną potrzebę wyspowiadania się, zrzucenia ogromnego ciężaru i pozbycia się wrażenia, że jesteś obserwowany, że wciąż znajdujesz się w świetle reflektorów. I może to nie mieć żadnego związku z bogiem. Na pewno zdarza ci się czasem myśleć, że nie zaznasz spokoju, dopóki nie podzielisz się z kimś swoim sekretem – tajemnicą, którą zaczynasz już postrzegać w kategorii przestępstwa.
Z tego punktu widzenia Pokój Leo jest opowieścią o spowiedzi. To nie tylko historia o chłopaku, który próbuje pogodzić się ze swoją seksualnością, lecz również rzecz o akceptacji pojmowanej na wiele różnych sposobów – zarówno w kontekście więzi rodzinnych, smutku, niespełnionych pragnień, miłości, nieobecności i poczucia winy oraz braku, jak i orientacji seksualnej. Historia Leo to także prawdziwy kalejdoskop emocji - od podszytego napięciem komizmu, który towarzyszy niezręcznym próbom poskramiania zmysłów do uczuć doświadczanych podczas poznawania skrupulatnie skrywanych dramatów zwykłych ludzi, których życie zmieniło się na zawsze w wyniku tragicznego zdarzenia.
To również opowieść o ulotnych chwilach, w których niespodziewanie dochodzi do połączenia losów ludzi – osób, które nieoczekiwanie pojawiają się w naszym życiu i nieświadomie wywierają na nas ogromny wpływ. Pokój Leo jest kroniką przypadkowych spotkań, które na zawsze zmieniają losy dwóch, nieprzystosowanych do życia osób.
Wyrażenie tego wszystkiego w Pokoju Leo nie byłoby możliwe bez szczerości i odwagi, które towarzyszyły mi przy pisaniu scenariusza i reżyserowaniu filmu. Bez nich nie udałoby mi się pokazać, że do pokoju Leo nie prowadzą tylko jedne drzwi.
Enrique Buchichio
Klienci, którzy kupili ten produkt, kupili również:
